ในวันนี้ ขนมต้ม/นึ่ง ซึ่งเป็นเมนูเด่นของร้านเบเกอรี่เบงกาวันโซโลและถือเป็นสัญลักษณ์ของประเทศสิงคโปร์ 

ขนมต้ม/นึ่งเป็นขนมชิ้นนุ่มสอดไส้น้ำตาลมะพร้าว และโรยหน้าด้วยมะพร้าวกรอบและหอมกรุ่น และสิ่งที่น้อยคนนักจะทราบคือ ขนมนี้เป็นเครื่องพิสูจน์ความยืดหยัดและไม่ย่อท้อของผู้หญิงคนหนึ่ง ในการเผชิญกับทางเลือกที่ยากลำบากระหว่าง “ยอมแพ้แล้วปิดร้าน” หรือ “ทำให้กลายเป็นผู้ประกอบการระดับรางวัลดีเด่น”

อนาสตาเซีย เจนดริลิว (Anastasia Tjendri-Liew) เกิดใน พ.ศ. 2490 เป็นบุตรคนที่สามในพี่น้องเก้าคนที่เติบโตขึ้นในเกาะเบงเค เมืองปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย ด้วยความหลงใหลในอาหารของเจนดริลิวและเริ่มส่อแววตั้งแต่วัยเยาว์ เมื่อเธอต้องเดินไปโรงเรียนเพราะต้องการเก็บเงินค่ารถโดยสารเอาไว้ใช้สำหรับสิ่งที่จำเป็นมากกว่า คือ อาหารมื้อกลางวันของเธอ ในช่วงนั้นทอดมันปลารสเผ็ดของอินโดนีเซียเป็นอาหารอย่างเดียวที่เธอสามารถจะซื้อรับประทานได้  เธอเรียนหนังสือเก่งแต่การศึกษาของเธอต้องหยุดไปในช่วงวัยรุ่น เนื่องจากสถานการณ์ความไม่สงบในประเทศ

หลังจากที่ออกจากโรงเรียน เจนดริลิวก็ได้ฝึกฝนทักษะการทำอาหารของตัวเอง โดยเรียนจากแม่และน้า  อีกทั้งยังได้เข้าเรียนทำอาหารและจากนั้นไม่นานพรสวรรค์โดยธรรมชาติในในด้านการครัวของเธอก็เด่นชัดขึ้นมา โดยในปี พ.ศ. 2513 เจนดริลิวแต่งงานกับจอห์นสัน ลิว ซึ่งเป็นนักบัญชีและย้ายไปอยู่ที่ประเทศสิงคโปร์  จากนั้นก็มีโอกาสได้รับผิดชอบหน้าที่ภายในบ้านและการดูแลรับรองในเรื่องต่างๆ แต่สำหรับแม่บ้านคนนี้ เธอได้รับคำชื่นชมบ่อยครั้งจาก เพื่อนฝูงและคนรู้จัก ซึ่งต่างติดใจในรสชาติเค้กเนยและเค้กชิฟฟ่อนของเธอ  ด้วยกระแสความต้องการที่มากมายเธอจึงกลายเป็นผู้ประกอบการมือใหม่ที่เริ่มทำอาหารโฮมเมดเลิศรสส่งขายตามซุปเปอร์มาร์เก็ตและร้านต่างๆ ด้วยความสดใหม่ นุ่มนวลและแสนอร่อย  เค้กของเธอมีจำหน่ายกระทั่งที่เคาน์เตอร์ลัคกี้พลาซ่า บนถนนออร์ชาร์ด ซึ่งเป็นห้างสรรพสินค้าติดเครื่องปรับอากาศแห่งแรกและได้รับความนิยมที่สุดในขณะนั้น 

แต่ความสำเร็จเบื้องต้นนี้อยู่ได้ไม่นาน

ในปี พ.ศ.2522เธอได้รับคำเตือนจากกระทรวงสิ่งแวดล้อมให้ปิดกิจการลงเนื่องจากดำเนินกิจการโดยไม่มีใบอนุญาตการผลิตอาหาร ในการตัดสินใจที่จะก้าวต่อไปสู่รางวัลความสำเร็จอันงดงามของเธอ เจนดริลิวพิจารณาอุปสรรคนี้แล้วก็ตัดสินใจว่า เธอจะก้าวต่อไปข้างหน้าโดยไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคที่มาขวางกัน  เจนดริลิวผู้ไม่ท้อจึงลงมือทำงานเพื่อให้ได้ใบอนุญาตที่เกี่ยวข้องทั้งหมดและเปิดร้านที่มารีน เทอร์เรซโดยทันที เธอตั้งชื่อร้านว่าเบงกาวันโซโล โดยตั้งตามเพลงพื้นเมืองของอินโดนีเซีย

ด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า ความอุตสาหะ ความอดทนและเตาอบเล็กๆ เตาหนึ่ง ธุรกิจของเจนดริลิวเริ่มเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักร้าน เบงกาวันโซโล อีกร้านหนึ่งย่านใจกลางเมืองกว่าก็เปิดตัวขึ้นในปี พ.ศ. 2526 และก็อีกสาขา อีกสาขาไปเรื่อยๆ ณ วันนี้ ร้านเบงกาวันโซโลมีจุดจำหน่ายสินค้ามากกว่า 30 จุด  กิจการเจริญเติบโตจนกลายเป็นแบรนด์หลักที่เป็นสัญลักษณ์หนึ่งของประเทศสิงคโปร์ เธอได้เปลี่ยนธุรกิจเบเกอรี่ที่บ้านไปเป็นองค์กรที่มีมูลค่าหลายล้านดอลลาร์ (ทำรายได้กว่า 1 พันล้านบาท) 

วันบางวันและช่วงเวลาบางช่วงอาจสามารถเปลี่ยนแปลงทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นต่อไปได้ หากวันนี้...คุณกำลังมีวันเวลาหรือเหล่านั้น ลองมาพูดคุยกับเรา

การเชื่อมโยงไปยังเว็บไซต์ของบุคคลภายนอก

เว็ปไซต์นี้มีการเชื่อมโยงกับเว็ปไซต์ซึ่งมีบุคคลภายนอกเป็นเจ้าของและผู้ดำเนินการ  ทั้งนี้ เป็นเพียงการอำนวยความสะดวกให้แก่ท่านเท่านั้น

กลุ่มบริษัทโตเกียวมารีนประกันภัยจึงไม่มีอำนาจ ควบคุม รับรอง รับประกัน หรือยืนยันความถูกต้อง ความเหมาะสม ความน่าเชื่อถือหรือรับผิดชอบในเนื้อหาข้อมูลใดๆที่ปรากฎในเว็บไซต์ของบุคคลภายนอก

กลุ่มบริษัทโตเกียวมารีนประกันภัยมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องไม่ว่าในลักษณะใด ๆ กับเว็บไซต์ของบุคคลภายนอก และไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใดๆที่เกิดขึ้นจากการเข้าชมเว็ปไซต์ของบุคคลภายนอก